دهه کرامت
دهه کرامت یازده روز ابتدایی دهه اول ماه ذیالقعده است که همزمان با ولادت حضرت معصومه(س) در ۱ ذیالقعده آغاز و با ولادت برادرش امام رضا(ع) در ۱۱ ذیالقعده پایان مییابد. در دهه کرامت برنامههای جشن و شادی در ایران برگزار میشود
دلیل همزمانی دهه کرامت با ولادت با سعادت امام هشتم (ع) و حضرت معصومه (س)، کرامت و بزرگواری این بزرگواران و حضور پر برکت آنان در ایران اسلامی است. دهه کرامت هنگامهای ارزشمند برای مردمان این مرز و بوم به شمار میرود تا از برکات و آثار گرانبهای هجرت بزرگان دین اسلام به این سرزمین بهرهمند شوند.
انسانی فرهیخته و والامقام همچون حضرت معصومه (س) که پیروان راستین خاندان اهل بیت (ع) سالها در انتظار میلاد این بزرگوار بودند، زیرا پیشتر امام صادق (ع) بشارت آمدنش را داده بود. بانویی که به نقل از امام ششم (ع) با شفاعت او تمامی شیعیان وارد بهشت خواهند شد.
حضرت فاطمه معصومه (س) در یکم ذی القعده ۱۷۳ هجری قمری در مدینه چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش حضرت موسی بن جعفر (ع) امام هفتم شیعیان و مادر پاکدامنش نجمه (س) از پرهیزگارترین بانوان عالم بود.
امام رضا (ع) به دلیل سرشت پاک این بانوی ارجمند، ایشان را معصومه میخواند و از دیگر لقبهای وی میتوان به کریمه اهل بیت، طاهره، رشیده، تقیه، رضیه، مرضیه، سیده صدیقه، سیده رضیه مرضیه، سیده نساءالعالمین، محدثه و عابده اشاره کرد.
هنگامی که کریمه اهل بیت (س) ۱۰ سال داشت، پدر بزرگوارش که پیوسته در زندان هارون الرشید به سر میبرد، به شهادت رسید و از آن پس با تربیت و مراقبت برادرش امام رضا (ع) رشد و پرورش یافت.
بانوی فضل و کرامت در معیارهای ارزشی اسلام پیشتاز بود. او در علم، کمال، تقوا و قداست جایگاه ارزشمندی داشت. حضرت معصومه(س) در راه اثبات ولایت گامهای بسیاری برداشت و با نقل روایتهای بسیاری درباره پیشوایی امام علی (ع) به اثبات ولایت ایشان و دیگر امامان معصوم (ع) پرداخت.
امام هشتم شیعیان در وصف مقام و منزلت این بانوی بزرگوار فرموده است: «فردی که حضرت معصومه (س) را در قم زیارت کند مانند آن است که مرا زیارت کرده است.»
حضرت معصومه (س) یک سال پس از هجرت تبعید گونه امام رضا (ع) به مرو و مشهد، در ۲۰۱ هجری قمری برای دیدار برادر و نشر پیام ولایت به همراه عدهای از نزدیکان خود از حجاز راهی خراسان شد؛ اما در میانه راه و پس از رسیدن به شهر ساوه با مخالفان اهل بیت (ع) که از پشتیبانی ماموران حکومت برخوردار بودند، روبرو شد و جنگی نابرابر به راه افتاد.
در این واقعه تعداد زیادی از همراهان آن حضرت به شهادت رسیدند. ایشان در این میان به دلیل بیماری، توان ادامه مسیر را به سمت مشهد نداشت و به همراه تعداد کمی از یارانش به طرف قم حرکت کرد. پس از استقبال مردم این شهر، برای استراحت به منزل موسی بن خزرج از شیفتگان اهل بیت (ع) رفت و مدتی در آنجا ماند. حضرت معصومه (س) پس از تحمل ۱۷ روز بیماری به دیدار حق شتافت.
معنای کرامت
کرامت به معناى دورى از پستى و فرومایگى بوده و روح بزرگوار و منزه از هر پستى را کریم گویند. کرامت در مقابل دنائت، ذلت و خوارى است. براى رسیدن به قله بلند کرامت باید به سلاح تقوا و پرهیزگارى مجهز گشت. به فرموده حضرت امیرالمومنین علی (ع): «آنکس که تقوا پیشه کند به هر چه که دوست دارد جاودانه دسترسى پیدا میکند؛ خدا او را در منزل کرامت خویش مسکن میدهد. خانهاى که مخصوص خداست. سقف آن عرش پروردگارى و روشنایى آن از جمال الهی و زائرانش فرشتگان و دوستان و همنشینان پیامبران الهی هستند.»
کرامت از دیدگاه معصومین (ع)
رسول مکرم اسلام(ص) میفرماید: «خداى بزرگ، کریم است و کرم را دوست میدارد».
امیرالمومنین على (ع) میفرماید:
«کسى که قبل از سوال میبخشد، کریم است».
«حوادث ناگوار در روح کریم اثر نمیگذارد».
«کریم، انسانى است که از حرام اجتناب کند و از همه عیبها منزه و پاک باشد».
«انسان کریم از چیزى که لئیم به آن فخر میکند، بیزار است».
«کریم، انسانى است که آبروى خود را با مال حفظ میکند، ولى لئیم کسى است که مال را به وسیله آبرو حفظ میکند».
«اگر کسى روح را به کرامت و عظمت بشناسد همه دنیا در چشمش کوچک میشود».
دیدگاهتان را بنویسید